فردا عید غدیر است...روزی كه پیامبر دست تو را بالا برد و از مردم خواست برای تكمیل دینشان با تو بیعت كنند...گرچه ما آنجا نبودیم علی جان، اما به یقین می دانم كه ارواح ما،همان ارواحی كه در عالم ذرء با خدای خویش عهد بندگی بسته بودند، آنجا در غدیر با تو عهدی عاشقانه می بستند.اگر عده ای آنجا برای بیعت با تو شتافتند و بعد همانها دست رد به سینه ات زدند اما یقین دارم ما دلمان را به زلفت گره زدیم و خاك پایت را نفس كشیدیم كه امروز اینگونه از باده ی ولایتت مستیم...و به قول شاعر:
"تا كور شود هر آنكه نتواند دید..."
مرا هیچ چیز به جز تكرار نام بلندت آرام نمی كند...چرا كه نام تو نام خداست...خدا بلندترین نام خود را برای تو برگزید ای علی! ای والا مقام! ای بزرگمرد بی تكرار!...با ولایت تو هیچ كس از ما بزرگ تر، خوشبخت تر و داراتر نیست...و وای بر ما اگر از ولایتت خالی شویم كه بی ولای تو از ما حقیرتر ، بدبخت تر و فقیرتر نیست...
بی عشق تو من اگر بمیرم، بهتر...
]]>
